บทที่ 60 ช่างมันเถอะ

"คุณหนูคะ... นี่ป้าเอง ป้าน้ำเองค่ะ มองหน้าป้าหน่อยสิคะ"

ป้าน้ำพยายามข่มความสั่นเครือในน้ำเสียง ปลายนิ้วอันหยาบกร้านค่อยๆ ประคองใบหน้าของ 'อรวรรณ' ขึ้นมาอย่างทะนุถนอม

เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสโดนผิว อรวรรณกลับสะดุ้งเฮือกราวกับนกที่ตื่นกลัว เธอกระถดตัวหนีและขดตัวเข้าหากันแน่น แววตาที่เคยว่างเปล่าบัดนี้ฉ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ